De belangrijkste bronnen voor de periode vóór de invoering van de Burgerlijke Stand in 1811 zijn de Doop-, Trouw- en Begraafboeken (DTB). Die werden bijgehouden door de kerken. De Gereformeerde Kerk had in de periode tot aan het begin van de Franse tijd (1795) een bevoorrechte positie en ook de meeste leden. In het zuiden en het oosten was de positie van de Rooms-Katholieke Kerk sterk. Verder waren er nog Doopsgezinden, Luthersen en Israëlieten. Er bestonden geen uniforme regels voor het bijhouden van de DTB. Elke kerkgemeenschap was zelfstandig, zodat er overal andere regels golden, terwijl ook de kerkdienaren vaak eigen interpretaties hanteerden. De meeste kerken waren vrij in de manier waarop zij hun boeken bijhielden en volgden hun eigen inzichten.